Neokatechumenat

Droga Neokatechumenalna to zespół dóbr duchowych uznany przez Stolicę Apostolską za „itinerarium formacji katolickiej, ważne dla społeczeństwa i czasów dzisiejszych” (św. Jan Paweł II). Nie jest to ruch ani stowarzyszenie w tradycyjnym sensie, lecz wtajemniczenie chrześcijańskie – szkoła wiary dla dorosłych, którzy pragną odkryć bogactwo swojego Chrztu świętego. Inicjatorami Drogi są Kiko Argüello oraz Carmen Hernández, którzy w latach 60. XX wieku w slumsach Madrytu odkryli formę głoszenia Ewangelii (Kerygmatu), która trafiała do ludzi najbardziej oddalonych od Kościoła.

Czym jest „Neokatechumenat”?

W pierwotnym Kościele, zanim ktoś został ochrzczony, musiał przejść długi okres przygotowania zwany katechumenatem. Dziś, gdy większość z nas została ochrzczona jako niemowlęta, brakuje nam tego etapu. Droga Neokatechumenalna jest więc katechumenatem pochrzcielnym. Jest to proces, w którym dorośli chrześcijanie na nowo odkrywają moc sakramentów i uczą się żyć wiarą na co dzień, w konkretnych sytuacjach życiowych.

Trójnóg: Słowo, Liturgia, Wspólnota

Formacja na Drodze opiera się na trzech nierozerwalnych filarach:

  1. Słowo Boże: Członkowie wspólnoty spotykają się raz w tygodniu na Liturgii Słowa. Przygotowują się do niej w domach, czytając Pismo Święte. Słowo jest tu traktowane bardzo egzystencjalnie – pytamy: „Co Bóg mówi w tym tekście do mnie, do mojego życia dzisiaj?”.

  2. Liturgia: Centrum życia wspólnoty jest Eucharystia sprawowana w małych grupach w sobotni wieczór (jako wigilia niedzieli). Liturgia ta jest bogata w znaki (Komunia pod dwiema postaciami, procesje, śpiewy biblijne), które mają pomóc wiernym głębiej przeżyć Paschę Chrystusa – przejście ze śmierci do życia.

  3. Wspólnota: Wiary nie da się przeżywać w samotności. Wierni formują się w małych wspólnotach (20-40 osób), wzorowanych na Świętej Rodzinie z Nazaretu. Wspólnota jest miejscem, gdzie widać nasze słabości, ale gdzie uczymy się przebaczenia i miłości do nieprzyjaciela. Bracia znają się po imieniu i wspierają w trudach życia.

Etapy Drogi

Neokatechumenat to proces rozłożony na lata. Prowadzi on uczestników przez kolejne etapy (m.in. Prekatechumenat, Katechumenat, Wybranie), które kończą się uroczystym Odnowieniem Przyrzeczeń Chrzcielnych. Ważnym elementem formacji są także konwiwencje (dni skupienia) oraz misyjność – rodziny z Drogi często wyjeżdżają na misje (missio ad gentes) w rejony zsekularyzowane.

Dla kogo?

Droga jest otwarta dla każdego. W jednej wspólnocie zasiadają obok siebie ludzie wykształceni i prości, bogaci i biedni, młodzież i starsi. To miejsce dla:

  • Osób, które czują, że ich wiara stała się rutyną lub tradycją bez życia.

  • Ludzi przeżywających kryzysy małżeńskie, osobiste, cierpienie.

  • Tych, którzy odeszli od Kościoła i szukają drogi powrotu.

  • Wszystkich, którzy chcą spotkać żywego Chrystusa Zmartwychwstałego.

„Chrystus zmartwychwstał! To jest fakt, który chcemy głosić, który chcemy wykrzyczeć światu.”


Jak dołączyć?

Wspólnoty Neokatechumenalne nie prowadzą „ciągłego naboru”. Nowa wspólnota zawiązuje się w parafii zazwyczaj raz w roku (w Adwencie lub w Wielkim Poście) po cyklu spotkań zwanych Katechezami Zwiastowania.

Nasłuchuj ogłoszeń parafialnych!

Kiedy usłyszysz zaproszenie na katechezy dla dorosłych i młodzieży – przyjdź i posłuchaj. To nic nie kosztuje i do niczego nie zobowiązuje, a może zmienić Twoje życie.