Dziewięć pierwszych piątków miesiąca

Warunki praktyki i wielka obietnica Serca Jezusowego

Znana też jako: Pierwsze piątki, Pierwszy piątek miesiąca, Dziewięć pierwszych piątków, Wielka obietnica

Do prywatnego odmawiania

Tekst modlitwy

Nabożeństwo dziewięciu pierwszych piątków miesiąca wyrasta z objawień Najświętszego Serca Pana Jezusa św. Małgorzacie Marii Alacoque (1673–1675, Paray-le-Monial). Polega na przyjęciu Komunii świętej wynagradzającej przez dziewięć kolejnych pierwszych piątków miesiąca.

Wielka obietnica

Z nadmiernego miłosierdzia mego Serca obiecuję ci, że wszechmocna miłość tego Serca wszystkim przystępującym przez dziewięć z rzędu pierwszych piątków miesiąca do Komunii świętej da ostateczną łaskę pokuty tak, że nie umrą w stanie Jego niełaski ani bez sakramentów świętych i że Serce moje będzie dla nich bezpieczną ucieczką w godzinę śmierci.

Ta obietnica — dwunasta z tak zwanych dwunastu obietnic Najświętszego Serca — należy do objawień prywatnych. Kościół ich nie narzuca jako przedmiotu wiary, a samej obietnicy nigdy nie ogłosił jako prawdy wiary; nigdy też jej nie zaprzeczył i praktykę pierwszych piątków od wieków zaleca. Nie jest ona zapisem żadnego z wielkich objawień z lat 1673–1675: pochodzi z późniejszych pism i listów świętej, zebranych dopiero po jej śmierci.

Warunki

  1. Komunia święta w dziewięć kolejnych pierwszych piątków miesiąca — bez przerwy i bez przenoszenia na inny dzień.
  2. Stan łaski uświęcającej, czyli w razie potrzeby wcześniejsza spowiedź sakramentalna.
  3. Właściwa intencja: miłość i wynagrodzenie Najświętszemu Sercu Pana Jezusa oraz pragnienie śmierci w zjednoczeniu z Bogiem.

Jeżeli któryś z pierwszych piątków zostanie opuszczony, praktykę rozpoczyna się od nowa. W parafiach w pierwszy piątek kapłani odwiedzają chorych i spowiadają przed Mszą świętą.

W razie choroby, pobytu w szpitalu albo innej poważnej przeszkody — zwłaszcza gdy kapłan przynosi Komunię świętą chorym w innym dniu — o sposobie kontynuowania praktyki rozstrzyga spowiednik. Nabożeństwo ma prowadzić do zaufania Sercu Jezusowemu, a nie do lęku o policzone piątki.

Modlitwa po Komunii świętej

Panie Jezu, przyjmuję dziś Twoje Ciało jako wynagrodzenie za grzechy moje i całego świata, za oziębłość i niewdzięczność, jakimi ranione jest Twoje Serce. Uczyń serce moje według Serca Twego. Bądź moją ucieczką w godzinie śmierci.

Amen.

Akt strzelisty

Najświętsze Serce Jezusa, zmiłuj się nad nami.

Serce Jezusa, gorejące ognisko miłości, zmiłuj się nad nami.

O tej modlitwie

Wielka obietnica — dwunasta z dwunastu obietnic Najświętszego Serca — nie należy do cyklu wielkich objawień z lat 1673–1675; powstała później i znana jest z pism oraz listów św. Małgorzaty Marii, zebranych po jej śmierci. Polskie przekłady obietnicy różnią się w szczegółach sformułowań; podano wersję najczęściej spotykaną. Modlitwa po Komunii świętej jest propozycją redakcyjną, nie tekstem obowiązkowym. Wpis podaje warunki praktyki, a nie tekst jednego nabożeństwa — dlatego nie ma przy nim czasu odmawiania. Spotykaną w literaturze datację wielkiej obietnicy na 1688 r. (list do matki de Saumaise) należy potwierdzić w krytycznym wydaniu pism świętej.

Źródło: Objawienia Najświętszego Serca św. Małgorzacie Marii Alacoque w Paray-le-Monial (1673–1675); wielka obietnica wg zbioru dwunastu obietnic Najświętszego Serca; Pius XI, encyklika „Miserentissimus Redemptor” (1928)

Inne modlitwy: Nabożeństwa

← Nabożeństwa Wszystkie modlitwy