Droga Światła

Wprowadzenie

Droga Światła (łac. Via lucis) to nabożeństwo okresu wielkanocnego, zbudowane na wzór Drogi Krzyżowej: czternaście stacji prowadzi od pustego grobu do zesłania Ducha Świętego. Powstało w rodzinie salezjańskiej we Włoszech w 1988 r., a w 2002 r. weszło do Dyrektorium o pobożności ludowej i liturgii (nr 153) jako pobożne ćwiczenie zalecane w Okresie Wielkanocnym.

Jeśli to możliwe, Droga Światła ma formę procesji, najlepiej po zmroku. Na czele niesie się paschał albo krzyż z czerwoną stułą i ewangeliarz, wierni idą z zapalonymi świecami. Po każdej stacji śpiewa się „Alleluja” albo zwrotkę pieśni wielkanocnej.

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

Amen.

Panie Jezu Chryste, Ty zmartwychwstałeś i żyjesz. Prowadź nas tą drogą światła, abyśmy przestali szukać Ciebie wśród umarłych i rozpoznali Cię tam, gdzie naprawdę jesteś: w Twoim słowie, w łamanym chlebie i w drugim człowieku. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków.

Amen.

Przy każdej stacji prowadzący mówi: „Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie”, a lud odpowiada: „Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył”.

Stacja I — Jezus powstaje z martwych

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Anioł mówi kobietom przy grobie, że Ukrzyżowany żyje. To jedno zdanie odwraca porządek świata: śmierć przestaje być ostatnim słowem Boga o człowieku. Panie, daj nam żyć tak, jakbyśmy w to naprawdę wierzyli. (Mt 28, 5-6)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja II — Uczniowie przybywają do pustego grobu

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Piotr i Jan biegną, jeszcze niczego nie rozumiejąc. Wiara zaczyna się od pustych rąk i od pytania, na które nie ma jeszcze odpowiedzi. Panie, daj nam odwagę biec ku Tobie także wtedy, gdy nic nie jest jasne. (J 20, 3-8)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja III — Zmartwychwstały ukazuje się Marii Magdalenie

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Maria rozpoznaje Go dopiero wtedy, gdy woła ją po imieniu. Zmartwychwstały nie przemawia do tłumu, lecz do konkretnego człowieka i do jego płaczu. Panie, zawołaj i nas po imieniu. (J 20, 16-18)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja IV — Zmartwychwstały idzie z uczniami do Emaus

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Dwaj uczniowie idą w złą stronę, rozczarowani i pełni żalu. Jezus przyłącza się do nich i pyta, o czym rozmawiają — nie poucza, tylko słucha. Panie, idź z nami wtedy, gdy odchodzimy. (Łk 24, 15-17)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja V — Zmartwychwstały daje się poznać przy łamaniu chleba

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Poznali Go dopiero przy stole, po geście łamania chleba. To samo dzieje się przy każdej Mszy świętej. Panie, otwórz nam oczy przy Twoim stole. (Łk 24, 30-31)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja VI — Zmartwychwstały ukazuje się apostołom

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

„Pokój wam” — to pierwsze słowo do tych, którzy Go zawiedli i uciekli. Zmartwychwstały nie przychodzi z wyrzutem. Panie, uczyń nas ludźmi takiego pokoju. (Łk 24, 36-39)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja VII — Zmartwychwstały daje uczniom władzę odpuszczania grzechów

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Pierwszym darem Zmartwychwstałego jest przebaczenie powierzone Kościołowi. Konfesjonał jest miejscem Wielkanocy, nie sądem. Panie, daj nam korzystać z tego daru bez lęku. (J 20, 21-23)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja VIII — Zmartwychwstały umacnia wiarę Tomasza

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Jezus nie odrzuca wątpiącego, lecz podaje mu swoje rany. Panie, nie gardź naszymi pytaniami i doprowadź je do wyznania: Pan mój i Bóg mój. (J 20, 27-28)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja IX — Zmartwychwstały spotyka uczniów nad Jeziorem Galilejskim

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Wrócili do sieci i łowili całą noc na próżno. On stanął na brzegu o świcie i kazał zarzucić raz jeszcze. Panie, bądź obecny w naszej zwyczajnej, nieudanej pracy. (J 21, 4-7)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja X — Zmartwychwstały powierza Piotrowi swoją owczarnię

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Trzy razy pyta o miłość tego, który trzy razy się Go zaparł. Nie wypomina — powierza. Panie, buduj także na naszej słabości. (J 21, 15-17)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja XI — Zmartwychwstały daje uczniom nakaz misyjny

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

„Idźcie i nauczajcie wszystkie narody”, a zaraz potem: „Jestem z wami przez wszystkie dni”. Posłanie i obietnica są jednym zdaniem. Panie, poślij nas do tych, którzy są blisko, a nie słyszeli. (Mt 28, 19-20)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja XII — Zmartwychwstały wstępuje do Ojca

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Odchodzi, aby być z nami inaczej — już nie w jednym miejscu, ale wszędzie. Panie, nie pozwól nam stać bezczynnie, wpatrzonym w niebo. (Dz 1, 9-11)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja XIII — Uczniowie z Maryją oczekują w Wieczerniku

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Trwali jednomyślnie na modlitwie razem z Maryją, Matką Jezusa. Kościół rodzi się z czekania i z modlitwy, nie z pośpiechu. Panie, naucz nas czekać razem. (Dz 1, 14)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Stacja XIV — Zmartwychwstały posyła uczniom obiecanego Ducha

Kłaniamy się Tobie, Chryste, i błogosławimy Ciebie.

Żeś przez Paschę swoją świat odkupić raczył.

Duch Święty otwiera drzwi zamknięte ze strachu i rozwiązuje języki. Panie, daj nam Twojego Ducha, byśmy nie milczeli o Tobie. (Dz 2, 1-4)

Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, i na wieki wieków. Amen.

Zakończenie

Boże, Ty przez zmartwychwstanie swojego Syna otworzyłeś nam bramę życia. Spraw, abyśmy przeszli ze śmierci grzechu do światła łaski i abyśmy nieśli tę radość tym, którzy jej dziś najbardziej potrzebują. Przez Chrystusa, Pana naszego.

Amen.

Na zakończenie śpiewa się „Regina caeli” — „Królowo nieba, wesel się” — albo inną pieśń wielkanocną. Tekst antyfony jest w tym modlitewniku pod hasłem „Królowo nieba, wesel się”.