I czytanie
Ga 1, 6-12Jedna jest Ewangelia Chrystusa
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów
Bracia:
Nadziwić się nie mogę, że od Tego, który was łaską Chrystusa powołał, tak szybko chcecie przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma: są tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową.
Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy – niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam ktoś głosił Ewangelię różną od tej, którą od nas otrzymaliście – niech będzie przeklęty!
A zatem teraz: czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga? Czy ludziom staram się przypodobać? Gdybym jeszcze ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa.
Oświadczam więc wam, bracia, że głoszona przeze mnie Ewangelia nie jest wymysłem ludzkim. Nie otrzymałem jej bowiem ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus.
Nadziwić się nie mogę, że od Tego, który was łaską Chrystusa powołał, tak szybko chcecie przejść do innej Ewangelii. Innej jednak Ewangelii nie ma: są tylko jacyś ludzie, którzy sieją wśród was zamęt i którzy chcieliby przekręcić Ewangelię Chrystusową.
Ale gdybyśmy nawet my lub anioł z nieba głosił wam Ewangelię różną od tej, którą wam głosiliśmy – niech będzie przeklęty! Już to przedtem powiedzieliśmy, a teraz jeszcze mówię: Gdyby wam ktoś głosił Ewangelię różną od tej, którą od nas otrzymaliście – niech będzie przeklęty!
A zatem teraz: czy zabiegam o względy ludzi, czy raczej Boga? Czy ludziom staram się przypodobać? Gdybym jeszcze ludziom chciał się przypodobać, nie byłbym sługą Chrystusa.
Oświadczam więc wam, bracia, że głoszona przeze mnie Ewangelia nie jest wymysłem ludzkim. Nie otrzymałem jej bowiem ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus.
Św. Faustyny Kowalskiej, z – wsp.
„Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?”. Fundamentalne pytanie człowieka wiary. Czy stawiam je choćby od czasu do czasu? Ono uświadamia mi dwie rzeczy. Najpierw zasadniczą: moje życie jest dążeniem do konkretnego celu. Nie ja go wyznaczyłem, lecz Bóg stwarzając mnie zdolnym do tego, a Jezus otwierając mi prowadzącą tam drogę. To cel wyznaczony przez Boga, który pragnie mego szczęścia: pełnego i nieprzemijającego. Ale też: nie mogę biernie oczekiwać na dar życia wiecznego. Mam działać czyli współpracować z łaską Bożą. Miłować Boga, bliźniego i samego siebie. Zgodnie z wolą Bożą.
— Ks. Janusz Lekan