I czytanie
Ap 11, 19a; 12, 1-6a. 10abNiewiasta obleczona w słońce i księżyc pod Jej stopami
Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła
I inny znak się ukazał na niebie: Oto wielki Smok barwy ognia, mający siedem głów i dziesięć rogów – a na głowach jego siedem diademów. A ogon jego zmiata trzecią część gwiazd nieba: i rzucił je na ziemię. I stanął Smok przed mającą rodzić Niewiastą, ażeby skoro porodzi, pożreć jej Dziecię.
I porodziła Syna – Mężczyznę, który wszystkie narody będzie pasł rózgą żelazną. I zostało uniesione jej Dziecię do Boga i do Jego tronu. A Niewiasta zbiegła na pustynię, gdzie miejsce ma przygotowane przez Boga.
I usłyszałem donośny głos mówiący w niebie: «Teraz nastało zbawienie, potęga i królowanie Boga naszego i władza Jego Pomazańca».
UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWZIĘCIA NMP
„Błogosławiona jesteś między niewiastami”. Osoba i życie Maryi są uwielbieniem Boga. Bóg ukazał swoją chwałę wynosząc Maryję z duszą i ciałem do siebie. On był w centrum Jej życia na ziemi, jak i teraz jest w niebie. Dla jakiej chwały ja przeżywam swe życie? Postawić Pana Boga w centrum to dla każdego z nas wysiłek nie ulegania zniechęceniu w walce o wierność. To pozwolić Mu wynosić mnie z ciemności grzechu do światła życia w łasce. Wiara pozwala mi dojrzeć w mym życiu motywy wyśpiewania Bogu Magnificat, razem z Maryją. Wpatruję się w Tę, która jest znakiem pełni, do której zdąża moje życie.
— Ks. Janusz Lekan