I czytanie
Iz 58, 6b-10Dziel swój chleb z głodnym
Czytanie z Księgi proroka Izajasza
«Rozerwij kajdany zła, rozwiąż więzy niewoli, wypuść wolno uciśnionych i wszelkie jarzmo połam; Dziel swój chleb z głodnym, wprowadź w dom biednych tułaczy, nagiego, którego ujrzysz, przyodziej i nie odwracaj się od współziomków.
Wtedy twoje światło wzejdzie jak zorza i szybko rozkwitnie twe zdrowie. Sprawiedliwość twoja poprzedzać cię będzie, chwała Pańska iść będzie za tobą. Wtedy zawołasz, a Pan odpowie, wezwiesz pomocy, a On rzeknie: „Oto jestem!”.
Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem».
Bł. Marii Teresy Ledóchowskiej, dz.– wsp.
„A oni wyśmiewali Go”. Cuda mogą oddziaływać w różny sposób. Oto przykład tych, którzy szukają ich rozumowego wytłumaczenia, a nie znajdując go, lekceważą Jezusa. A one są przede wszystkim po to, aby wskazać, że Jezus jest prawdziwym oczekiwanym Mesjaszem. Oni wyśmiewają Go, ponieważ nie odpowiada ich wyobrażeniom. Każdy reaguje wobec problemu i możliwego jego rozwiązania zgodnie z tym, co nosi w swoim wnętrzu. Być uczniem Jezusa to uznać znaki, które On czyni. Gorąco pragnąć Jego dotyku miłości. Jeśli zaś będziemy ‘hodować’ wątpliwości w swoim sercu, to one wyznaczą tok naszego rozumowania.