I czytanie
Am 7, 10-17Idź, prorokuj do narodu mego
Czytanie z Księgi proroka Amosa
I rzekł Amazjasz do Amosa: «„Widzący”, idź sobie, uciekaj do ziemi Judy! I tam jedz chleb, i tam prorokuj! A w Betel więcej nie prorokuj, bo jest ono królewską świątynią i królewską budowlą».
I odpowiedział Amos Amazjaszowi: «Nie jestem ja prorokiem ani nie jestem synem proroków, gdyż jestem pasterzem i tym, który nacina sykomory. Od trzody bowiem wziął mnie Pan i rzekł do mnie Pan: „Idź, prorokuj do narodu mego, izraelskiego!”
A teraz słuchaj słowa Pańskiego! Ty mówiłeś: Nie prorokuj przeciwko Izraelowi ani nie przepowiadaj przeciwko domowi Izaaka! Dlatego tak rzekł Pan: „Żona twoja w mieście będzie nierządnicą. Synowie zaś i córki twoje od miecza poginą. Ziemię twoją sznurem podzielą. Ty umrzesz na ziemi nieczystej, a Izrael zostanie ze swej ziemi uprowadzony”».
Dzień powszedni
„Dlaczego złe myśli nurtują w waszych sercach?”. To nie jest pytanie tylko do uczonych w Piśmie. Ono winno brzmieć w uszach zawsze, gdy stajemy się nieprzyjaciółmi Boga. Prowadzić do refleksji, dlaczego w sercu rodzą się zwątpienia w miłość Boga i moc Jego łaski. Może jest tak, że człowiek jest wyczerpany bezsilnością swych własnych wysiłków. Może zbyt łatwo, bezrefleksyjnie idzie za złym przykładem innych (źle postępują a wiedzie im się lepiej niż mi). Trzeba wtedy powrócić do prawd podstawowych: Bóg z miłości dał największy dar, Syna; Jego miłość do mnie to rzecz najpewniejsza na świecie.