I czytanie
Dz 12, 1-11Cudowne uwolnienie Piotra z więzienia
Czytanie z Dziejów Apostolskich
Strzeżono więc Piotra w więzieniu, a Kościół modlił się za niego nieustannie do Boga. W nocy, po której Herod miał go wydać, Piotr, skuty podwójnym łańcuchem, spał między dwoma żołnierzami, a strażnicy przed bramą strzegli więzienia.
Wtem zjawił się anioł Pański i światłość zajaśniała w celi. Trąciwszy Piotra w bok, obudził go i powiedział: «Wstań szybko!» Równocześnie z rąk Piotra opadły kajdany.
«Przepasz się i włóż sandały!» – powiedział mu anioł. A gdy to zrobił, rzekł do niego: «Narzuć płaszcz i chodź za mną!»
Wyszedł więc i szedł za nim, ale nie wiedział, czy to, co czyni anioł, jest rzeczywistością; zdawało mu się, że to widzenie. Minęli pierwszą i drugą straż i doszli do żelaznej bramy prowadzącej do miasta. Ta otwarła się sama przed nimi. Wyszli więc, przeszli jedną ulicę i natychmiast anioł odstąpił od niego.
Kiedy Piotr przyszedł do siebie, powiedział: «Teraz wiem na pewno, że Pan posłał swego anioła i wyrwał mnie z rąk Heroda i z tego wszystkiego, czego oczekiwali Żydzi».
UROCZYSTOŚĆ ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW PIOTRA I PAWŁA
„Odpowiedział Szymon Piotr: «Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego»”. Wyznanie, które Piotr składa w imieniu nas wszystkich. Nie jest super bohaterem, lecz takim, jak każdy z nas, gdy mówimy wielkodusznie Bogu ‘tak’ ze świadomością swojej niedoskonałości. Dlatego w nim, jak w każdym człowieku, który odpowiada na Boże powołanie, objawia się moc Boga, który swoją łaską czyni człowieka mocnym, jednoczy nas ze swoją miłością i przebacza nam w swoim miłosierdziu. Takich właśnie prawdziwych ludzi Duch Święty jednoczy w Chrystusowym Kościele. Patrzmy na Piotra i Pawła jak budować jedność Kościoła.