Dziś słyszymy dwa głosy, które brzmią jak dzień i noc. Paweł błogosławi Boga, który przed założeniem świata postanowił uczynić nas swoimi dziećmi. Jezus woła „biada” nad ludźmi, którzy trzymają klucze, a drzwi nie otwierają. Bóg prowadzi Cię dziś pod te drzwi i sam je przed Tobą otwiera.
Pierwsze czytanie Ef 1, 1-10
Bóg nie czeka, aż człowiek się poprawi. Wybiera nas w Chrystusie, zanim cokolwiek zrobiliśmy, „przed założeniem świata”. Z miłości przeznacza nas „dla siebie jako przybranych synów” i daje odkupienie przez Jego krew. Nie trzyma swojego planu w sekrecie. Oznajmia nam tajemnicę swej woli.
- tajemnica (gr. mystērion): u Pawła to nie zagadka zakryta na zawsze. To Boży zamysł, który był ukryty, a teraz Bóg sam go odsłania. On otwiera dostęp do siebie.
Ewangelia Łk 11, 47-54
Jezus mówi twardo, bo chodzi o życie. Uczeni w Prawie stawiają prorokom grobowce, ale ich słów nie przyjmują. Krew przelewana „od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza” to długa historia ludzkiego oporu. Bóg wciąż posyła swoich posłańców, a ludzie ich odrzucają. Najcięższy zarzut brzmi: wzięliście klucze i zamknęliście drzwi innym.
- klucze poznania (gr. kleis tēs gnōseōs): klucz nosił zarządca domu, który decydował, kto wejdzie. Uczeni w Prawie wykładali ludowi Pismo. Mieli więc w rękach dostęp do Bożego słowa i używali go, by zamykać.
Co te teksty mówią razem
Oba teksty mówią o tym samym Bogu, który od początku świata chce dać się poznać. U Pawła Bóg oznajmia swoją wolę „w postaci wszelkiej mądrości i zrozumienia”. U Łukasza Mądrość Boża posyła proroków i apostołów, a ludzie zatrzaskują drzwi. Oba teksty mówią też o krwi. Krew proroków woła o sprawiedliwość, a krew Chrystusa przynosi odpuszczenie występków. Tam, gdzie człowiek zamyka, Bóg w Chrystusie otwiera. Psalm śpiewa, że „ujrzały wszystkie krańce ziemi zbawienie Boga naszego”.
Co z tego wynika dla Ciebie
- Nie musisz zasłużyć: zostałeś wybrany, zanim się urodziłeś. Chrystus przelał krew za Ciebie, umarł i zmartwychwstał, żebyś był synem, a nie petentem pod zamkniętymi drzwiami.
- Drzwi są otwarte: Bóg sam oznajmia Ci swoją wolę. Słowo, które dziś czytasz, nie jest zarezerwowane dla uczonych. Jest pokarmem, którym Chrystus karmi Cię teraz.
- Nie zatrzymuj klucza: skoro wszedłeś, nie stawaj w progu innym. Święta Teresa od Jezusa uczyła prostych ludzi modlitwy jako rozmowy z Przyjacielem. Ty też możesz komuś pokazać, że do Boga wolno wejść.
Modlitwa na dziś: Ojcze, który wybrałeś mnie w Chrystusie przed założeniem świata, otwórz mi swoje słowo i nie pozwól, bym komukolwiek zamykał drogę do Ciebie.
św. Teresy od Jezusa, dz dK – wsp.
„Dlatego też powiedziała Mądrość Boża”. Mamy dar rozumu, dlatego pragniemy wiedzieć, posiadać kulturę i poznać wszystko, co jest możliwe do poznania. Poznanie, które prowadzi do rozwoju cywilizacji, do poprawy jakości życia. Te zdolności poznawania są darem od Boga, zatem są dobre i pożyteczne. Są jednak rzeczy niedostępne dla ludzkiej wiedzy. Poznają je ci, którzy nie ograniczają się do poznania rozumowego. Są darem dla tych, którzy wchodzą w dialog z Bogiem, słuchają Go rozumem i sercem. To poznanie jest dla dobra całej wspólnoty: by nie tylko samemu się zbawić, ale również pomóc innym.
— Ks. Janusz Lekan